Zalige Hoogdag van Pasen!

Dat Jezus gestorven is aan het kruis en daarna in een rotsgraf werd neergelegd, daaraan twijfelt geen mens. Maar dat Hij kort daarna levend verschenen is, o.a. aan Maria Magdalena, die zijn lichaam kwam balsemen, dat geloofden eerst zelfs de Apostelen niet.(Marcus 16,11) Ook mochten de Apostelen zelf Hem daarnal evend terug zien, ja levend maar anders dan voorheen, want gesloten deuren hielden Hem niet tegen. En toch was Hij dezelfde, want Hij droeg de tekenen van de wonden; Hij sprak als voorheen woorden van vrede; Hij werd herkend aan het breken van het brood; Hij liet zich aanraken en at een stuk vis in hun bijzijn. Zonder die verschijningen en zonder de Nederdaling van de H. Geest over de Apostelen, zou het geloof in de verrijzenis ondenkbaar geweest zijn en zou de Kerk nooit van de grond gekomen zijn. Maar precies door de ervaring van Zijn ‘opnieuw-levend-mens’ zijn, hebben zij de moed gehad om over hun geloof in de Verrijzenis te getuigen, ja zelfs op gevaar voor eigen leven. Pas na het meemaken van zijn reële aanwezigheid, begonnen de Apostelen Hem echt te kennen. Zalig wie niet gezien en toch geloofd hebben, zei Jezus maar de Apostelen mochten Hem zien. Zij echter op hun beurt leerden ons 'in geloof' het mysterie van zijn Verrijzenis te aanvaarden.

Het woord Pasen komt van het Hebreeuwse woord: 'Pacha' en betekent: 'Overgang'. Op Christus toegepast slaat het op de overgang van Jezus aards leven naar zijn verheerlijkt leven bij de Vader. De boodschap die daarvan uitgaat, is dat Jezus ons is voorgegaan 'per crucem ad lucem', van kruis naar verheerlijking en betekend dat wij ook geroepen zijn die overgang mee te maken na onze opname in het geheim van Gods goedheid en na onze bekleding met Jezus' heerlijkheid. Dit was zijn belofte: Zie ik blijf bij u, al de dagen, tot aan einde der tijden. En na ons aards leven zou Hij ons opnemen in het geheim van Gods Goedheid, wat wij 'de Hemel' genoemd hebben. Deze belofte van de Heer kan ons hoopvol stemmen in een tijd van Godsverduistering en van het leeglopen van de kerken. Pasen en Pinksteren zijn een goddelijke ingreep geweest die de Apostelen zozeer overtuigd en enthousiast heeft gemaakt dat daarna de wereldkerk is kunnen ontstaan.      

• Petrus sprak op Pinksteren tot de menigte: Deze Jezus, God heeft Hem doen verrijzen en daarvan zijn wij (Apostelen) de getuigen. Petrus wordt daarvoor in de gevangenis gezet en krijgt verbod nog ooit over Jezus te spreken. Maar tot het Sanhedrin zegt hij: Men moet God meer gehoorzamen dan de mensen. De God van onze vaderen heeft Jezus ten leven gewekt, Jezus aan wie gij u vergrepen hebt door Hem aan het kruis te slaan (Hand. 5, 29).  Het staat dus onwrikbaar vast: de Hemelse Vader heeft Jezus bij de hand genomen en Hem uit het graf doen opstaan! Maar wat betekent dat nu voor ons?... Het betekent dat God de zending en het Evangelie van Jezus authentiek heeft verklaard. En de volgende belangrijke vraag is: Wat is dan de kern van dat Evangelie?... Kort samengevat komt het hierop neer: 
• - door onze zonden op zich te nemen en door de gave van zijn leven op het kruis, heeft Jezus onze zonden weggenomen en ons bekleed met gerechtigheid. Ook heeft Hij de toegangspoort tot eeuwig leven voor ons ontsloten;
• - niet God moest verzoend worden want God is liefde zonder maat, maar de mens moest van zondeschuld verlost en met gerechtigheid bekleed worden om later ook met heerlijkheid bekleed te kunnen worden;
• - door zijn lijden en kruis heeft Jezus een levenslange, innige en liefdevolle verbondenheid met God mogelijk gemaakt. Zo wordt de mens, door de verlossing die Jezus brengt, geheeld in zijn diepste wezen;
• - het Heil is ons ten deel gevallen: Jezus brengt ons volheid van leven en eeuwig leven; Jezus wordt onze Heiland en zal ook onze Zaligmaker zijn, althans indien wij tenminste gedurende ons aardse bestaan dit Heil waardig geworden zijn door een gelovig en christelijk leven;
• - Jezus heeft bekomen dat God ons als zijn geliefde kinderen aanneemt en dat wij voor Gods aanwezigheid kunnen leven in gerechtigheid en heiligheid; 
• - zo vormen wij een gemeenschap van heiligen, dwz een wereldwijde familie van mensen die aan de Heilige God zijn toegewijd. Dit belijden wij in het Symbolum van het geloof wanneer wij zeggen: Ik geloof in de heilige katholieke Kerk, de gemeenschap der heiligen, enz.

Eigenlijk is er nog veel meer wat ons ten deel valt, want God schenkt in zijn milde goedheid niets minder dan zichzelf. Hij, die de alom tegenwoordige God is, wil op bijzondere wijze wonen in ons hart. Als wij dat willen en vragen dan werkt Gods genade in ons. Hij schenkt ons, al naar de levensomstandigheden waarin wij verkeren, wijsheid, inzicht, sterkte, vuur van liefde, vuur van goddelijke liefde. Zo ligt God mede aan de oorsprong van onze dienstbaarheid, sociale bewogenheid, solidariteit, broederlijk delen, inzet voor een betere samenleving en een betere wereld. Als de mens het wil en vraagt dan veredelt God hem en wordt hij nieuw, ja gans nieuw in Christus Jezus. Wij worden door doopsel en sacramenten uit God herboren, mits geloof natuurlijk en evangelisch leven. Niemand immers wordt door God gered tegen zijn wil of ondanks zichzelf. De mens kan neen zeggen aan God maar stort wel zichzelf aldus in het verderf.

De verlossing die Christus brengt door zijn kruis heeft aan de mens voorgoed zijn adel, zijn waarde en zijn bestaanszin terug gegeven. In Christus verlossingswerk wordt pas duidelijk wie wij ten diepste zijn... En jij, lieve medemens, ook jij kunt in stil en langdurig vertoeven bij de Heer de adel van uw Christen zijn beleven en er hoop en vreugde in vinden. Paus Franciscus schreef een exhortatie over de vreugde van het Evangelie (Evangelii Gaudium). Lieve medemens, je hebt toch uw geloof niet in de mist laten gaan!... Moest dit jammer genoeg toch zo zijn, verlies dan de moed niet, wanhoop niet. De goede God is barmhartig en ontfermt zich over de zondaar die zich bekeert. Verzoening met God is in Christus Jezus steeds mogelijk!... Houd uw Pasen!... De verrezen Heer zal weer zijn intrek bij u nemen, zal weer uw Leidsman ten leven zijn. Dat is zijn heilswil voor alle mensen die 'van-goeden-wille' zijn. En God die liefde is, zal weer in uw hart wonen zodat gij in liefde zult leven en van zijn liefde zult getuigen in de wereld.

En wat betekent liefde? Liefde is goedheid, vriendelijkheid, eerbied, zachtmoedigheid, vredelievendheid, geduld, veel geduld met mensen die het ons soms lastig maken. Liefde is zelfbeheersing en vergevingsgezindheid. Liefde is datgene wat God ons wil leren. Mensen op volwassen leeftijd roepen onvermijdelijk soms misverstanden op, ondervinden tegenstand en soms ook vijandigheid. Vergeving is dus noodzakelijk om de vrede te bewaren of te herstellen. Vergeving schenken is wat wij in Jezus naam gaarne en altijd moeten opbrengen. Gaarne vergeving te schenken kan echter alleen als Gods kracht en genade in ons werkzaam zijn en daarvoor is gebed nodig. De kracht om lief te hebben, wortelt in het geloof in de Goede God en in zijn vergevende liefde voor ons.

God wil vrede op aarde maar wij moeten die vrede bewerken eerst in eigen omgeving. Daarna kunnen wij, met zijn steun en genade, bouwen aan een betere samenleving en een betere wereld waarin Gods droom werkelijkheid wordt. Jezus, noemt ons zijn vrienden en vraagt ons zijn evangelisch woord ter harte te nemen en zijn voorbeeld na te volgen. Hij vraagt ons de wegen te bewandelen die Hij ons wijst. Zo groeien wij naar volheid van leven en eeuwig leven. De navolging van Christus geeft richting en zin aan ons leven. Het komt er vooral op aan Gods liefde handen en voeten te geven. Met Hem vereent te leven, daarin ligt het ware geluk en de volheid van leven. De Heilige Theresia van Lisieux schrijft: "Wat is het heerlijk te bedenken dat de Heer in ons zijn intrek neemt, dat Hij onze Leidsman ten leven wordt en dat Hij steeds naar ons ziet met ogen doorstraald van vriendschap en goddelijke liefde".

De Apostel Johannes schrijft: Wij getuigen dat de Vader zijn Zoon heeft gezonden om onze Heiland te zijn. Als gij dat erkent dan woont God in u en woont gij in God. Jezus, zelf zei: Gij zult de Heer uw God liefhebben met geheel uw hart en geheel uw ziel en in al uw gedachten en gij zult uw naaste beminnen als uzelf.  Dat is onze roeping en dat zal ook onze redding zijn: Wij worden allen door de goedheid en de genade van de Heer Jezus gered (Hand. 15, 7). Jezus, zei ook:  Zoals ik leef door de Vader, de levende, die mij in de wereld zendt, zo zal ook hij die zich met mij voedt in de Eucharistie leven uit mij (Joh. 6).

De liefde die je van Hem krijgt zal je uitstralen. Wie zich voedt met het levende brood (dat ik ben) zal niet alleen leven vanuit mij maar ook eeuwig leven (Joh. 6). Ja, God is zoals de zon: overlopende maat van zelfmededeling en zelfgave. Hij is leven en schenkt leven. Hij is liefde en schenkt liefde. Hij schenkt ons zijn Zoon die tot ons Gods woord spreekt en die aan ons Gods Geest schenkt, de Geest die in ons zijn woning bouwt, die ons geweten en ons hart raakt zonder ons ooit te dwingen. Hij is degene die ons verlicht, troost, zalft en helpt. Hij is de Geest die ons 'leven' schenkt, volheid van leven en eeuwig leven. In zijn hogepriesterlijk gebed bad Jezus aldus: Vader, diegenen die Gij Mij hebt toevertrouwd, wil ik bij Mij hebben waar ik ben, zodat ze de heerlijkheid zien waarin U Mij hebt laten delen, want vóór de grondvesting der wereld had U Mij al lief (Joh. 17, 24). 

Zalige Hoogdag van Pasen. De Heer is verrezen. Hij leeft. Alleluia, alleluia!

Pater André Loyson, Ninoofsesteenweg 548, 1070 Brussel